BENZ KAZIMIERZ (1899–1957), płk dyplomowany pilot, organizator i dowódca eskadr 4 Pułku Lotniczego w Toruniu.
Urodził się 29 X 1899 w Nieżywięciu koło Brodnicy, w rodzinie mistrza kowalskiego – właściciela domu Jana i Heleny z domu Matuszkiewicz. Podczas nauki w gimnazjum w Kwidzynie, w 1916 został powołany do wojska, do 2 Pułku Gwardii Berlińskiej. Walczył na froncie francuskim (na terenie Szampanii i Flandrii). Został cięż- ko ranny pod Château Thierry i do końca wojny przebywał w szpitalu.
W maju 1919 powrócił do niepodległej Polski i wstąpił do 1 Pułku Szwoleżerów. W jego szeregach walczył na froncie pol-bolszewickim. Za męstwo i bohaterstwo odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari oraz 4-krotnie Krzyżem Walecznych.
1 II 1922 promowany został na ppor., 2 I 1924 został skierowany do Wojskowej Szkoły Pilotów w Bydgoszczy na kurs pilotażu podstawowego. Następnie ukończył kurs pilotażu zawodowego w Grudziądzu i został przeniesiony do korpusu oficerów aeronautyki. Służył w 3 Pułku Lotniczym w Poznaniu, później w 4 Pułku Lotniczym w Toruniu.
Od 18 III 1926 organizował 124 Eskadrę Myśliwską, przemianowaną na 142 Eskadrę Myśliwską. Był jej pierwszym dowódcą do 1 I 1929. Potem od 1 VII tego roku organizował 43 Eskadrę Towarzyszącą i również był jej pierwszym dowódcą.
II 1934 został dowódcą 41 Eskadry Liniowej, a 2 XII 1935 ponownie objął dowodzenie 43 eskadrą. W 1939 ukończył Wyższą Szkołę Lotniczą i 16 VII tego roku został szefem Sztabu 1 Grupy Lotniczej. 25 VIII 1939 objął stanowisko kierownika zaopatrzenia lotniczego w Sztabie Armii „Modlin”. Poprzez Rumunię przedostał się do Francji. 19 XI 1939 został dowódcą dyonu lotniczego w Lyonie, a 10 V 1940 dowódcą Eskadry Treningowej w Lyonie.
26 VI tego roku przybył do Wielkiej Brytanii. Służył w Inspektoracie Polskich Sił Powietrznych. 3 X 1940 otrzymał skierowanie do Kirton- -in-Lindsey, gdzie organizował się i szkolił 307 Nocny Dyjon Myśliwski „Lwowski” i 14 X tego roku przejął obowiązki jego dowódcy. Pełnił je przez miesiąc, po czym został oficerem łącznikowym w 10. Grupie Lotnictwa Myśliwskiego, a 15 I 1942 w 21. Grupie.
12 IX 1944 został mianowany szefem wydziału personalnego w Dowództwie Polskich Sił Powietrznych, 28 III 1945 objął funkcję szefa oddziału personalnego. Po zwolnieniu z polskiego lotnictwa pozostał w Wielkiej Brytanii, mieszkał w Londynie.
Zmarł 5 V 1957, pochowany został w Dayton Valley Alberta (Old Cemetary w Kanadzie. Miał sześcioro dzieci: Tadeusza, ur. w 1926 w Toruniu, Franciszka, Marię zamężną Sanowicz, Zofię zamężną Kędziorska, Zygmunta i Alę zamężną Sobkowiak. W Toruniu mieszkał przy ul. Marii Konopnickiej 22.
- K. Przybyszewski, Toruński Słownik Biograficzny t. 7, ToMiTo, UMK, Toruń 2014
Płyta pamiątkowa dla uczczenia Kazimierza Benza, odsłonięta 29 września 2018 roku w Nieżywięciu przez Grupę Inicjatywną i wójta Gminy Bobrowo.
Kazimierz Benz miał pięcioro rodzeństwa. Z małżeństwa z Zofią z.d. Wyrzykowską miał dwoje dzieci Tadeusza i Jadwigę. Tadeusz
ur. 19.08.1925 w Toruniu, ps. „Gryf” , uczestniczył w Powstaniu Warszawskim, należał do Armii Krajowej Grupy Bojowej „Krybar”. Ranny 22.08. 1944 na Powiślu wyjechał z Warszawy wraz z rannymi
Jadwiga ps. „Iga”, „Justyna” ur. 22.10.1926 łączniczka w Powstaniu Warszawskim poległa we wrześniu 1944 na ul. Marszałkowskiej.
Opracowano na podstawie:
Informacji nadesłanej przez p. Ewę Ogrzewalską, wnuczkę siostry Kazimierza Benza
Materiałów p. Bogusława Uziębły
Biogramu Anety Sowy, opublikowanego na stronie Biblioteki Lotniczej Akademii Wojskowej w Dęblinie
Wirtualnej bazy uczestników Powstania: 1944.pl