CARL GOTTLIEB WEESE (1797-1868) – lekarz i starszy brat najsłynniejszego toruńskiego piernikarza.
Protoplastą piernikarskiego rodu był Johann Weese (1731-1796).
Jego syn Andreas Weese dalej rozwijał warsztat piernikarski, lecz jego firma nie miała ani tej wielkości, ani sławy, którą osiągnęła w wyniku działalności syna Gustava Weese.
Już wtedy nazwisko Weese na stałe wpisało się w dzieje naszego grodu. Jednak niewielu zdaje sobie sprawę, że działalność Gustava i jego brata w czasie ich życia faktycznie odbijała się szerokim echem w mieście i poza nim. Można powiedzieć, że obraz życia intelektualnego i obywatelskiego Torunia w pierwszej połowie XIX wieku tworzyli m.in. oni.
Carl Gottlib urodził się 26 stycznia 1797 roku w Toruniu i otrzymał staranne wykształcenie. Skończył w rodzinnym mieście gimnazjum, następnie studia medyczne w Lipsku i Berlinie, gdzie uzyskał tytuł doktora medycyny. W celu podniesienia kwalifikacji zawodowych podróżował po Saksonii, Bawarii i Austrii. Po 6 latach studiów osiadł w Toruniu i od 1821 roku prowadził praktykę lekarską. Piastował urzędy miejskie i powiatowe tzw. fizykaty, czyli urząd miejskiego lekarza i lekarza powiatu. Żywo interesował się nauką, pisał artykuły medyczne. Był również fizykiem (lekarzem) królewskim oraz posiadał tytuł tajnego doradcy sanitarnego. Był członkiem towarzystw naukowych, między innymi Societas medica Varsaviensis. Wspólnie ze swoim bratem był w komitecie ds. budowy pomnika Mikołaja Kopernika, który został odsłonięty w 1853 roku. Należał do towarzystwa Copernicus-Verein für Wissenschaft und Kunst, w którym pełnił funkcję wiceprezesa w latach 1853-1858. Zmarł w Toruniu w 1868 r. W „Thorner Zeitung” z 16 maja 1874 w biogramie o zmarłym Gustavie Weese pamiętano również o zasługach jego brata, który zmarł kilka lat wcześniej:
„Niezatartymi zgłoskami wpisało się nazwisko Weese przez życie i działalność braci Karla i Gustava do księgi historii Torunia, a obraz życia intelektualnego i obywatelskiego w naszym mieście w ostatnich 40 latach musiał by zawierać na każdej stronie nazwisko przynajmniej jednego z braci, a bardzo często obu. Starszy z nich, tajny radca sanitarny dr Carl Weese spoczywa już od 6 lat w łonie ziemi, po tym gdy ciężkie schorzenie na skutek intensywnej i ofiarnej pracy uniemożliwiało mu już od dłuższego czasu wykonywanie jego zawodu. Ale to, co zdziałał ten błyskotliwy, wysoko wykształcony mąż, uczony i bystry lekarz, wysmakowany znawca sztuk pięknych, a przy tym wszystkim szlachetny, delikatny, uczuciowy człowiek, nie tylko dla mieszkańców miasta Torunia, lecz również dla szerszych kręgów poprzez naukowe studia i inicjatywy intelektualne, będzie świadczyło swoją siłą jeszcze przez wiele lat.” (tłumaczenie Józef Jarosz)
Warto dodać, że najstarszy syn Gustava Weese także został lekarzem. Po śmierci ojca Gustav Albert poszedł w ślady swojego wuja i prowadził praktykę lekarską w Sonderburgu. Kontynuowaniem tradycji piernikarskiej zajął się na szczęście młodszy syn Robert Adolph.
- Zdzisław Mamela, Poczet lekarzy i aptekarzy dawnego Torunia, Toruń 1998, s. 70-71.
- Otton Steinborrn, Lekarze w mieście Toruniu, maszynopis w Państwowym Archiwum w Toruniu.
- Joanna Kucharzewska, Historia rodziny Weese – fabrykantów toruńskich pierników – i jej inwestycje budowlane w Toruniu, Toruń 2017, s. 39-40.
- „Biogram Gustava Weese”, „Thorner Zeitung”, 16 maja 1874 r.