Autor
Jerzy Dygdała
Kategoria
Biogramy

SCHULTZ ANDRZEJ (Andreas) (przed 1650?–1726), rajca i burmistrz torunia.

Urodzil się w Dąbrównie (Gilgenburg) w Prusach Książęcych. Ewentualnie może być identyfikowany z Andreasem Schultzem z Wystrucia (Insterburg), który w lipcu 1660 został wpisany do Akademckiego Gimnazjum w Gdańsku. Na pewno 17 VII 1662 wpisano go do klasy drugiej (quarty) Gimnazjum  Akademickiego w Elblągu. Od 9 X 1669 studiował na uniwersytecie w Królewcu.

W 1676 został przyjęty do pracy w Toruniu jako kancelista w kancelarii Rady. 9 IV 1688 awansował na pisarza toruńskiego urzędu opiekuńczego. 17 III 1706 wybrano go w skład Rady. Pełnił tam m.in. funkcje sędziego staromiejskiego (w 1711), sędziego (pana) wetowego, odpowiadającego za porządek i sądownictwo w sprawach handlowych (1712 i 1715), oraz szefa urzędu mostowego (1713–17). W okresie ostrych konfliktów wewnętrznych w Toruniu, w 1716–18 zakończonych mediacją kanclerza Jana Szembeka, Schultz był jednym z deputowanych Rady, który podczas rozmów z kanclerzem w Grudziądzu (styczeń–luty 1718) bezskutecznie próbował go przekonać o bezpodstawności żądań opozycji mieszczańskiej.

W 1718  uzyskał honorowy tytuł starszego rajcy. 13 III 1720 awansował na burmistrza. Był prezydentem Torunia w 1720, a królewskim burgrabią w 1719 i 1723. Swój dom przy ul. Chełmińskiej przekazał ewangelickiej gminie staromiejskiej z przeznaczeniem na mieszkanie pastora. W 1726 odsetki z legatu, 2000 zł pruskich, przeznaczył na stypendia dla młodzieży uczącej się w Gimnazjum Akademickim w Toruniu. Miał też kamienicę przy ul. Żeglarskiej.

10 IX 1720 ożenił się z Reginą z domu Reinhart (1679–1730), wdową po ławniku staromiejskim Danielu Schlossie. Schultz zmarł 7 II 1729. Został pochowany 13 II. Poświęcono mu co najmniej sześć panegiryków (weselnych, urodzinowych, pogrzebowych).

Bibliografia
  1. J. Dygdała, Toruński Słownik Biograficzny t. VI, ToMiTo, UMK, Toruń 2010